Bóg, Ewangelia, Człowiek
19/12/2017
Lucyna Stępniewska
5325
 
 
 
 

Nie uważają się za Kościół lepszy od innych, a jedynie taki, który zgodnie z duchem Ewangelii służy Bogu i ludziom. Kościół Chrystusowy w Dąbrowie Górniczej ma 70 lat.


W grudniu 1947 roku, po raz pierwszy w Dąbrowie Górniczej, w domowym zaciszu spotkała się garstka wiernych. Nie mieli kaplicy, swobodnego dostępu do Pisma Świętego, prześladowani przez państwo, tak jak wszyscy wierzący w tamtych czasach, przetrwali na przekór ówczesnej rzeczywistości. Wzrost liczby wiernych i ich determinacja zrodziły potrzebę wyjścia z prywatnego mieszkania. W latach 60-tych rozpoczęli nabożeństwa w małej kaplicy przy ul. Okrzei, na którą składało się kilka pomieszczeń adoptowanych do potrzeb sakralnych, w latach 70-tych osiedlili się przy ul. Łukasińskiego. Wyzwaniem było wybudowanie pierwszej kaplicy, nie tylko w Dąbrowie, ale całym Zagłębiu.


Dzisiaj obchodzą 70 lat swojej działalności. Z okazji jubileuszu, w niedzielę, 17 grudnia w Pałacu Kultury Zagłębia odbyło się uroczyste nabożeństwo, dzień wcześniej koncert Gospel Bandu "Dotyk Nieba", dedykowany mieszkańcom miasta.


- Kiedy człowiek ma 70 lat, można w uproszczeniu powiedzieć, że swoje już przeżył, czas odpocząć i przejść na emeryturę. Tak nie może być w przypadku wspólnoty. Dzięki kolejnym pokoleniom narodzonym z "wody i ducha" odradza się na nowo. Nasze dzieci nie rodzą się wierzące, ich życie i wiarę musimy pielęgnować, inaczej nasz ruch, tak – jak każdy inny, zamieni się w zabytek lub muzeum – mówił podczas uroczystego nabożeństwa pastor Andrzej Bajeński, prezbiter naczelny Kościoła Chrystusowego w Rzeczpospolitej Polskiej. – Symbolicznie obchodzimy w  tym roku 500 lat reformacji. Kiedy Bóg otwiera coś nowego, żaden człowiek nie może tego zamknąć, kiedy Bóg coś zamyka, nie można tego już otworzyć. I tak za trzy lata obchodzić będziemy 100-lecie Kościoła Chrystusowego w RP, a dzisiaj 70 lat naszego Kościoła w Dąbrowie Górniczej. Wykorzystując otwarte drzwi Chrystusa budujemy naszą wspólnotę, rozwijamy ją, wierzę, że rozrośnie się także tutaj.


Siedemdziesiąt lat temu, w pierwszym nabożeństwie dąbrowskiej wspólnoty uczestniczył trzyletni wówczas, dzisiaj pastor, były naczelny prezbiter kościoła - Henryk Rother – Sacewicz. Prowadził je jego ojciec – Konstanty Sacewicz. - Było zimne Boże Narodzenie i wybite szyby w oknach naszej kaplicy. Często tak się zdarzało. Pamiętam, kiedy ojciec wychodził na nabożeństwo zabierał ze sobą do torby kawałek dykty, młotek i gwoździe. Potem ja przejąłem po nim służbę, a 20 lat temu oddałem ją w ręce dzisiejszego pastora – Jarosława Ściwiarskiego.


- Społeczność Chrześcijańska w Dąbrowie Górniczej jest dobrze funkcjonującym, żywym organizmem, służącym nie tylko swojej zbiorowości, ale i wszystkim potrzebującym. Stanowi nieodzowny element miasta, na trwale już wpisany w jego historię i teraźniejszość, tutaj ma swoje miejsce – podkreślił Zbigniew Podraza, prezydent miasta.


Wizytówką dąbrowskiej wspólnoty jest prosta i skromna kaplica przy ul. Łukasińskiego 7, może pomieścić 250 osób. Oprócz systematycznych nabożeństw odbywających się w niedzielę o godz. 10.00 i środę o godz. 18.00, prowadzona jest tu praca z dziećmi, młodzieżą, osobami uzależnionymi od alkoholu oraz innych używek. Społeczność może poszczycić się prowadzeniem międzywyznaniowego Gospel Bandu, a także wielu innych działań pomagających ludziom odnaleźć cel i sens życia. Wierni chcą, aby ich służba przynosiła  ludziom odpowiedzi na pytania i potrzeby codziennego życia.


- W jaki sposób możemy być odpowiedzią Boga na potrzeby ludzi? Tylko wtedy, gdy sami będziemy żywym świadectwem Jego miłości, mądrości i mocy. Dlatego staramy się głosić tylko to, co znajduje się w Bożym Słowie, żyć tak, aby najlepiej odzwierciedlało to charakter i postawę Pana Jezusa i służyć w oparciu o autorytet i moc Ducha Świętego – mówi Jarosław Ściwiarski, pastor Kościoła Chrystusowego w Dąbrowie Górniczej. - Nasze nabożeństwa są spontaniczne i głębokie, z radością wyrażamy nasz szacunek i podziw dla Boga, bardzo poważnie traktujemy Jego Słowo starając się stosować je w codziennym życiu. Uznajemy i praktykujemy wszelkie dary łaski zwane charyzmatami, ale czynimy to w poszanowaniu wolności każdego człowieka i ze świadomością, że mają one służyć budowaniu i zachęcaniu. Wierzymy, że każdy z nas potrzebuje osobistej relacji z Duchem Świętym. Modlimy się o każdego, kto wyrazi taką potrzebę prosząc o zbawienie, uzdrowienie lub uwolnienie.

 


Lucyna Stępniewska

 
****************************************************************************************************************
Kościół Chrystusowy w Rzeczypospolitej Polskiej ma  97 lat. Pod tym określeniem funkcjonuje od października 2011 roku. Pierwszą oficjalną nazwą było Zjednoczenie Kościołów Chrystusowych Wyznania Ewangelicznego w Polsce. Wywodzi się z protestantyzmu, należy do tzw. wolnych kościołów. Zalicza się do nich również m.in. baptystów, ewangelicznych chrześcijan, zielonoświątkowców. Kościoły tej grupy, nazywane ewangelicznymi akcentują autorytet Pisma Świętego, odkupienie człowieka przez śmierć Chrystusa na krzyżu, potrzebę osobistego nawrócenia – duchowego odrodzenia, czego potwierdzeniem jest chrzest przez zanurzenie. Wymaga to świadomej decyzji, wyboru, dlatego też kościoły te określa się również mianem „kościołów wyboru”, gdyż ich członków cechuje świadoma przynależność i zaangażowanie. Wolne kościoły są wynikiem przebudzeniowych ruchów religijnych, sięgających XVIII wieku (tzw. drugi nurt reformacji).
Źródło: www.chrystusowi.pl

Wyślij link mailem
Powrót
PDF
Drukuj
Zgłoś
nieścisłość